ÖZET
Bu çalışma, İslami İş Ahlakını (İİA) işe bağlılığı artıran potansiyel bir kişisel kaynak olarak incelemektedir. Çalışmada, İİA’nın hem Müslüman hem de Müslüman olmayan çalışanlar için işe bağlılık üzerinde etkili olup olmadığı ve mevcut işe bağlılık modellerinde nasıl ele alındığı araştırılmaktadır. Bu çalışma, mevcut literatürün sınırlılıklarını analiz ederek, İİA’nın işe bağlılığı anlama konusundaki rolünü güçlendirmek için gelecekte yapılması gereken araştırma alanlarını belirlemeyi amaçlamaktadır. Bu kapsamda, Denyer ve Tranfield (2009) tarafından önerilen yönteme dayalı sistematik bir literatür taraması gerçekleştirilmiştir. Bu yöntem mevcut çalışmaları nesnel biçimde değerlendirmeyi amaçlamaktadır. İİA ile işe bağlılık arasındaki ilişkiyi inceleyen 21 çalışma analiz edilmiştir. İlgili çalışmalara ulaşmak için Scopus, Web of Science ve Google Scholar veri tabanlarında anahtar kelime taraması yapılmıştır. Elde edilen bulgular, İİA’nın çalışanların işe bağlılığı açısından önemli bir unsur olduğunu göstermektedir. İİA, işe bağlılığı doğrudan etkileyen ve dışsal faktörlerle ilişkisini düzenleyen bir kişisel kaynak olarak rol oynamaktadır. Mevcut çalışmaların çoğunun Asya ülkelerine odaklanması, farklı kültürlerde ve bölgelerde daha kapsamlı araştırmalara ihtiyaç duyulduğunu ortaya koymaktadır. Literatürde İİA’nın aracılık rolünü inceleyen herhangi bir çalışmaya rastlanmamış ve kullanılan teorik çerçevelerde tutarsızlıklar görülmüştür. Ayrıca, yalnızca nicel yöntemlerin tercih edilmesi, nitel yaklaşımlara olan ihtiyacı vurgulamaktadır. İncelemeye yalnızca İngilizce yayınların dahil edilmesi, başka dillerde yapılmış potansiyel olarak değerli araştırmaların dışarıda kalmasına neden olmuş olabilir. Bu çalışma, İİA’yı işe bağlılığı etkileyen önemli bir kişisel kaynak olarak ele alarak, özellikle Müslüman nüfusun yoğun olduğu bölgelerde yeni bir bakış açısı sunmaktadır. Sistematik literatür incelemesi yaklaşımı, alandaki boşlukların ve yeni araştırma fırsatlarının belirlenmesine katkı sağlamaktadır.
